De executie van Bin Laden

Of was het zelfverdediging...

Osama Bin Laden is dood, het recht heeft gezegevierd! Toch? Natuurlijk voelt het als gerechtigheid en ben ik ook opgelucht. De man was een massamoordenaar. Maar deze actie had weinig met recht te maken. Het was ordinair oog om oog, tand om tand.


header ondernemersbelang

Uweet het: iedereen is onschuldig tot hij is veroordeeld. Bin Laden had dus voor het Internationaal Strafhof moeten worden ge- bracht om verantwoording af te leggen. De ernst van zijn daden doet er helemaal niet toe. Het gaat om de juiste toepassing van de juridische regels voor dit soort personen en situaties. Het gaat om het verschil tussen daders en rechters, tussen eigenrichting en het recht op zelfverdediging.

Zelfverdediging
Een populair excuus in het internationale recht. Israël gebruikt het tegen de Palestijnen. Amerika gebruikte het om Vietnam en Irak binnen te vallen. Maar waar ligt de grens van het recht op zelfverdediging? Waarom werd Saddam Hoessein wel berecht, maar Bin Laden niet? Waarom hebben we Mladic, Milosovic en Karadzic niet meteen vermoord? Veel gemakkelijker en goedkoper. En verdiend, toch? En wat te doen met Khadaffi, Moebarak, Mugabe en ga zo maar door? Als een land aanklager, rechter en beul tegelijk speelt, gaat het juridisch heel erg mis. Stel je voor dat Amerika een hekel zou hebben aan onze Koningin en dus ons land maar komt binnenvallen. Vindt u dit vergezocht? Wat er in Irak is gebeurd en wat er nu in Libië gebeurt, is in wezen niet veel anders. Hoe erg het daar ook is, wat hebben wij daar met recht te zoeken?

Dead or alive
Terug naar Bin Laden. Ik begrijp Amerika wel. Een pro- ces zou zeker tot terroristische aanslagen leiden. Dat was een te groot risico. Dus de instructie luidde:“we want him dead, not alive”. En meteen een zeemansgraf, weg met het bewijs en geen martelaarsgraf.We weten hoe het ongeveer is gegaan. Maar moet Amerika zich achteraf niet verantwoorden tegenover het Internatio- nale Strafhof? Wie controleert er anders of dit volgens de regels is gegaan, of er sprake was van zelfverdedi- ging of eigenrichting?

Aanval de beste verdediging
Hoe is dat in onze situatie? Stel dat er bij u wordt inge- broken. Wat doet u dan? U hebt maar een fractie van een seconde. Mijn advies: gebruik als eerste geweld, en flink ook. U moet er voor zorgen dat de crimineel vlucht of wordt uitgeschakeld. Doet u dat niet dan eindigt u gegarandeerd als slachtoffer, fysiek, psychisch en materieel.

De zaken niet omdraaien
Helaas lijkt het er op dat we in Nederland een beetje doorslaan. Een bewezen crimineel wordt opeens het slachtoffer, want hij heeft zo’n pijn. En u en ik, toch nette burgers die onze dierbaren en eigendommen bewaken, kunnen zo maar als geweldpleger worden aangeklaagd. Natuurlijk, ook u en ik moeten zich in een dergelijke situatie verantwoorden. Ook hier gelden de criteria van zelfverdediging. Maar we verdienen toch ten minste het voordeel van de twijfel. Of moeten we soms wachten tot die inbreker ons slaat voordat we terugslaan? Als iemand er voor kiest om aan mijn eigendommen te zitten, om in mijn huis of kantoor in te breken of mijn gezin aan te vallen, dan neemt hij zelf het risico op klappen. Eigen schuld dikke bult.
Op een proces tegen Amerika kunnen we lang wachten. En voor Osama Bin Laden geldt ook: eigen schuld dikke bult!

Geert W.

The show must go on …

De vrijheid van meningsuiting is een grondrecht in ons land. Het gebruik van een grondrecht schept ook verplichtingen. Zoals respect voor de vrijheid van Godsdienst, ook een grondrecht, en een verbod op discriminatie en belediging. Dat geldt voor u en voor mij en ….. óók voor Geert Wilders.


header ondernemersbelang

Wilders bedient zich graag van scherpe teksten, soms hard en ongenuanceerd. Hij beroept zich daarbij op de vrijheid van meningsuiting. Op zich terecht. Maar hij weet dat iedereen dat kan laten toetsen door de strafrechter. Het is dus niet zo bijzonder dat Wilders vervolgd moest worden. Dat zegt niets over een eventuele veroordeling van Wilders. Daar beslist de rechtbank over.

Geen zwijgplicht
Als politicus en volksvertegenwoordiger heeft Wilders de plicht om verantwoording af te leggen aan de rechtbank. Met behulp van een bevlogen pleidooi van mr. Moszkowicz zou hij kunnen uitleggen waarom hij soms zo scherp formuleert. De rechtbank zou dit dan toetsen aan de Grondwet en een principiële  uitspraak kunnen doen. Waarom beroept Wilders zich juist nu op zijn zwijgrecht? Dat ben ik niet van hem gewend. En waarom richt zijn advocaat zich alleen op niet ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie en onbevoegdheid van de rechtbank? Dat getuigt niet bepaald van lef. Als je altijd, overal en over iedereen je mening geeft, dan moet je ook nu je mond open durven doen.

Showproces
Wilders eet van twee walletjes. Enerzijds wil hij zich onconventioneel en ongenuanceerd kunnen uitlaten. Onze rechtstaat moet hem daarin beschermen.  Anderzijds wil hij zich niet verweren als diezelfde  rechtstaat hem vraagt om zich te verantwoorden. Wilders suggereert dat er sprake is van een politiek proces. Andere politieke partijen zouden dit proces hebben georganiseerd en hij zou bij voorbaat al zijn veroordeeld. Wilders speelt zijn slachtofferrol heel bekwaam. Maar  hij heeft ongelijk.  Andere partijen zitten niet te wachten op deze Wildersshow. En het Openbaar Ministerie heeft in alle objectiviteit vrijspraak gevorderd, zeer tegen de zin van de aanvragers van de vervolging.

Omdat Wilders de rechtbank heeft gewraakt, moet het hele proces worden overgedaan. Ik begrijp dat niet goed. Na de vordering tot vrijspraak was er een grote kans op een positieve afloop. Als Wilders van dit ‘politieke’ proces af wil, zoals hij beweert, had hij geen wraking moeten vragen. Moszkowics beroept zich nu wel op zijn recht om te wraken. Maar hij was dit niet verplicht.

Voorbeeld of buitenbeentje
Blijkbaar komt al deze free publicity Wilders goed uit. Zo blijft hij in het nieuws. En hij kan nooit verliezen. Veroordeling of niet, zijn aanhangers zien Wilders toch als slachtoffer. De rechters, het Openbaar Ministerie en de politiek hebben het straks gedaan. Dat is een gevaarlijke ontwikkeling, die Wilders beter niet kan aanmoedigen. Als invloedrijk politicus heeft hij een voorbeeldfunctie. Natuurlijk scoort hij beter als hij het buitenbeentje speelt, maar dat is hij niet. Hij maakt deel uit van onze maatschappij, net als zijn politieke tegenstanders, het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht. Juist daarom heeft ook Wilders grondrechten, recht op persoonsbescherming en kan hij zich verkiesbaar stellen. Het wordt tijd dat Wilders dit openlijk accepteert. Dan kan hij samen met zijn aanhangers aan een betere maatschappij werken in plaats van deze altijd maar te bekritiseren.

Robert M. moet op de brandstapel

En zijn advocaten ook …

Bram Moszkowicz weigert Robert M. te verdedigen. Dit zette mij aan het denken. Wat zou ik doen in die situatie? Nee, ik zou hem niet kunnen verdedigen. Als vader van vier kinderen ben ik ook kwaad op hem. Bij elk overleg met hem zou ik griezelen bij de gedachte wat hij al die kinderen heeft aangedaan. En ik zou aan de ouders denken, aan de nachtmerrie waarin zij zijn beland. Robert M. lijkt me gewoon een vreselijke man. Eng en gestoord..


header ondernemersbelang

Dit oordeel over M. hoor ik ook veel om me heen. Daarbij hebben mensen vele straffen voor M. in petto, variërend van standrechtelijke executie of het opknopen aan de hoogste boom tot castratie (liefst zonder verdoving). Dit ‘eigen rechtertje spelen’, verbaast me niet, net zo min als de neiging om M. hard en pijnlijk te straffen. Woede moet nu eenmaal een uitlaatklep hebben.

Volksgericht
Wat me wel verbaast is hoe tegenwoordig vaak ons hele rechtssysteem erbij wordt gehaald. Dat het niet deugt, dat het toch niet kan dat zo iemand überhaupt nog een proces krijgt. Hij is gewoon schuldig! Robert M. mag nooit meer vrijkomen. Maar moeten we echt zo ontevreden zijn over ons rechtssysteem? Kent u nog die wildwest films waarin een woedende menigte het recht in eigen hand neemt en een veedief opknoopt? Willen we terug naar een volksgericht als uitlaatklep van onze woede? We hebben er juist vele eeuwen over gedaan om een beproefd rechtssysteem te ontwikkelen. We hebben geleerd dat het het beste is om zoveel mogelijk de emoties uit te bannen, zodat we in alle nuchterheid de feiten op een rijtje kunnen zetten en recht kunnen spreken.

Bekentenis afgelegd
In ons rechtssysteem heeft een verdachte het recht om zich te verdedigen. Altijd, zonder uitzondering! En op hulp van een specialist: een advocaat. De wet zegt dat een advocaat de verdachte zo goed mogelijk moet bijstaan en daarbij alleen zijn belangen mag behartigen. Daarbij doet het er dus niet toe wat wij er met zijn allen van vinden of hoe erg het is. Het is de taak van de advocaat om te proberen aan te tonen dat er geen bewijs is of dat het niet gebruikt mag worden. Een advocaat probeert niet altijd de onschuld te bewijzen. Robert M. heeft al een bekentenis afgelegd, dus dat zou ook geen zin hebben. In zo’n geval moet zijn advocaat toch proberen om de straf zo mild mogelijk te krijgen.

Tegenstanders
Robert M. heeft al een tegenstander in de officier van justitie en het hele Openbaar Ministerie, die samen proberen om hem veroordeeld te krijgen. Maar hij heeft ook de hele maatschappij als tegenstander. Heeft hij dan geen recht op één medestander?  

Ik vind dat Robert M. recht heeft op ten minste één medestander, zijn advocaat. En wel een hele goede! Die vakbekwaam zijn pleidooi opbouwt. Zonder woede, zonder emotie, puur rationeel. En met een heel dikke huid. Want het zal voor die collega niet gemakkelijk zijn. Mensen zullen het hem of haar kwalijk nemen en denken dat hij of zij de daden van M. goedkeurt. Onterecht! Die advocaat is een professional, iemand die zo goed mogelijk zijn of haar werk doet. Pas als we dat niet meer toestaan, zitten we écht in de problemen. 

Laten we er op vertrouwen dat Robert M. de beste verdediging krijgt… en dan de straf die hij verdient!

Rooksignalen uit Rome

Ik geloof, geloof ik…

De katholieke kerk heeft een nieuwe afgezant van God: Paus Franciscus. Tijdens zijn eerste mis riep hij de gelovigen op om God niet uit het oog te verliezen. En hij wenste dat de kerk weer vooruit zou gaan. Zou dit een pleidooi zijn voor meer eerlijkheid, realiteitszin en vooral liefde in een nieuwe kerk? Voorlopig heb ik het idee dat kerken vooral hun eigen gelovigen uit het oog verliezen...


header intobusiness

Gelooft u? Ik wel, op de moderne manier. Ik geloof in iets, maar twijfel tegelijk
of er wel een God en een hiernamaals bestaan. Eigenlijk geloof ik meer in Jezus.
Een mens, die goed probeerde te leven, die lief had en zich wegcijferde voor
anderen. Wars van materialisme, vooringenomenheid en haat. Zo willen wij
toch ook leven en onze kinderen opvoeden? Met respect, liefde en belangstelling
voor het leven en de medemens? Ik geloof dat je ten eerste verantwoording moet
a eggen aan je eigen geweten. Elk geloof kan daarbij een extra leidraad bieden, maar al te vaak wordt dit gebruikt als excuus om niet het juiste te doen en het geweten te negeren. Dat noem ik geen geloof maar bewust onrechtmatig handelen.

Kerkelijk recht of kerkelijk krom
Het woord van het geloof wordt in grote delen van de wereld als wet gezien. Helaas wordt de heilige schrift (bijbel, koran, etc.) vaak misbruikt als grondslag voor onrecht. Ik noem de kruistochten, de steun van kerken aan dictatoriale regimes, de haat- dragende houding van Israël t.o.v. de Palestijnen, de vliegtuigen in het WTC, de discriminatie van vrouwen en het mishandelen van meisjes, die naar school willen, het grootschalige misbruik van kinderen, die vertrouwden op de bescherming van de kerk, het verbod op condooms en abortus. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Recht schept verplichtingen
Er rust een zware verantwoordelijkheid op alle kerken en geloven in de wereld. Zij dienen elk onrecht actief te bestrijden in plaats van dit te negeren en zelfs te faciliteren. De kerken zouden er goed aan doen om iedereen de ruimte te geven om hun eigen leven te plannen, zich te ontplooien op basis van gelijke rechten en kansen. En om alle geloven met respect te bekijken en de overeenkomsten te benadrukken in plaats van de tegenstellingen. Dan komen de gelovigen vanzelf terug en krijgen we wellicht eindelijk een betere wereld. Als Paus Franciscus dit bedoelt met ‘vooruitgang’, dan kan hij van grote waarde zijn voor alle geloven en gelovigen in de wereld.
En of er dan een God, Jaweh of Allah bestaat, dat zullen we nooit zeker weten. Maar als dat zo onzeker is, waarom bevechten we elkaar er dan om en zijn vele misstanden in de wereld gebaseerd op zoiets bijzonders en tegelijk vaags als ‘het geloof’. Niemand kan hier rechten aan ontlenen of zijn geloof boven dat van een ander plaatsen. Dat is wat ik met recht geloof. De Paus is het vast met mij eens.

Habemus Papam!

It sucks: we lost The War on Drugs

Een paar weken geleden viel mijn oog op een grote foto in
de krant. Onder de kop “Mexico Afrekening” waren 5 dood- gemartelde mannen te zien. Ze waren als poppen opgehangen als afschrikwekkend voorbeeld. De daders maken deel uit van een regionale drugsbende. Ze worden natuurlijk niet gepakt. Drugsgeweld is in Midden en Zuid Amerika aan de orde van de dag. Is er nog een uitweg uit deze oorlog?

header intobusiness

Drugs vormen al zo’n 45 jaar het grootste probleem in de wereld. Vrijwel de gehele wereldwijde criminaliteit is drugsgerelateerd. Met jaarlijks honderd- duizenden doden tot gevolg, waaronder veel onschuldige burgers. Veel landen in Zuid en Midden Amerika zijn doodziek. De georganiseerde misdaad is de baas, de politie en politiek zijn corrupt, net als het gerechtelijke apparaat. In Amerika puilen de gevangenissen uit. Ongeveer 90% van hen heeft te maken met drugs. En naar schatting 90 % van hen is zwart. Meer dan een kwart van alle zwarte jongens in de VS zit gevangen of heeft gevangen gezeten, veelal slechts vanwege het bezit van of handel in soft drugs. Het gevolg: een strafblad en weg toekomst
in de normale maatschappij. Wat rest is het criminele circuit. Ondertussen besteed de VS miljarden dollars per jaar aan de bestrij- ding van drugs. Deze oorlog heeft meer geld gekost dan aan de oorlogen in Viëtnam, Korea, Afghanistan en Irak bij elkaar.
Ook in Nederland gaat het meeste geld uit de pot ‘misdaadbestrijding’ op aan drugsbestrijding en de uitwassen daarvan. Veruit de meeste strafzaken zijn drugsgerelateerd. Veel rechters en advocaten houden zich met deze zaken bezig. En heel veel van de overlast in Nederland is het gevolg van drugs.

De drugshandel is sponsored by The War on Drugs
De huidige aanpak van het drugsprobleem drijft de prijs van drugs alleen maar op. Daarmee is de War on Drugs in feite de grootste sponsor van de drugskartels. Het houdt de prijzen van drugs hoog en maakt het dus interessant voor de georganiseerde misdaad. Denkt u aan de drooglegging in de VS in de jaren ’30. Alcohol was verboden en werd illegaal. Toen is de georganiseerde misdaad in de VS pas echt groot geworden. Zo is het ook met de drugs. We houden de drugskartels dus eigenlijk zelf in het zadel, terwijl we zeggen dat we ze bestrijden. Het is een utopie om te denken dat we in staat zijn om de productie van drugs in de hele wereld te beëindigen of de invoer en verkoop van drugs in de Westerse landen volledig te blokkeren. Waarom denken we dan toch dat we deze oorlog kunnen winnen? Het wordt hoog tijd om ons verstand te gaan gebruiken.

Iedereen aan de spuit of de snuif?
Er is maar één oplossing: de legalisering van alle drugs. Gewoon, net zoals sigaretten en alcohol, te koop in daarvoor bestemde winkels, voor mijn part via apotheken. In de jaren ’70 en ’80 hebben we dat ook gedaan met soft drugs. Dat werd het gedoog- beleid. Met voor harddruggebruikers methadon op recept en afkickklinieken. We zijn niet strenger gaan straffen en hebben het drugsprobleem toch beheersbaar gemaakt. Cruciaal was dat we de gebruikers uit het criminele circuit kregen, zodat ze niet meer afhankelijk waren van de dealers met hun hoge prijzen. Daarmee kwam er ook een einde aan veel van de drugsgerelateerde criminaliteit.
We kunnen de georganiseerde misdaad een grote slag toebrengen: Legalize Drugs!! Zo, nu eerst een jointje (grapje)!

Het recht van de sterkste

Geld en macht stinkt niet?

Wij hebben een ingewikkeld rechtstelsel. De natuur heeft het eenvoudiger geregeld. Daar geldt het recht van de sterkste. Heel simpel: kom je als beer ter wereld, dan win je het van een konijn. Dus als Flappie Bruintje tegenkomt, heeft hij geen rechten. Flappie zal het hazenpad moeten kiezen.
Stel dat het konijn gebruik zou kunnen maken van ons rechtstelsel? Dan geldt het recht van de sterkste dus niet. Iedereen is immers gelijk voor de wet. Toch? Dacht het niet!

header ondernemersbelang

Het komt helaas dagelijks voor dat de beer wint, terwijl het konijn gelijk heeft. Zelfs de Nederlandse overheid (de grootste beer) maakt zich hier regelmatig schuldig aan. Bijvoorbeeld bij het gebruik van speurhonden in strafzaken. Deze honden zijn getraind om de geur van wapens, kleding en slachtoffers te linken aan potentiële verdachten. Op dit bewijs zijn ongeveer tweeduizend personen veroordeeld.

Stinkend zaakje
Professor Jan Frijters heeft de onbetrouwbaarheid van de geurproef aangetoond. Hij heeft zelfs bewezen dat de hondengeleiders veelvuldig met de proeven hadden gesjoemeld om verdachten veroordeeld te krijgen. Het duurde acht jaar voordat de overheid dit heeft toegegeven en is gestopt met de geurproeven. De veroordeelden ‘mogen’ een herziening van hun zaak aanvragen. Maar de sjoemelende hondenge- leiders worden niet vervolgd. De hele zaak wordt stil gehouden. Over machtsmisbruik gesproken.

In de mangel
Niet alleen de overheid maakt zich schuldig aan machtsmisbruik. In juridische geschillen zie ik soms
dat grote bedrijven en instellingen, die niet in hun recht staan, hun kleinere tegenpartijen in de mangel proberen te nemen. Samen met even zo grote advoca- tenkantoren trekken ze alle juridische registers open. Het gevolg is een overkill aan procedures, stukken, beslagen en andere maatregelen. Met heel veel kosten. Zo proberen de grote spelers hun macht te gebruiken om onder hun contractuele (betalings)verplichtingen uit te komen. Ze willen perse winnen, gelijk of niet. Dit kan een kleine ondernemer lamleggen en zelfs leiden tot een faillissement. Een rechtszaak kost heel veel tijd en geld en het is een grote geestelijke belasting. Dat gaat allemaal ten koste van zijn bedrijfsvoering. En hij raakt die grote onderneming ook nog eens kwijt als klant.
Mijn complimenten voor de vechters onder de onder- nemers en consumenten, die vinden dat hun recht moet zegevieren. Het principe is ook wat waard. Als je gelijk hebt, wil je ook gelijk krijgen. En dat is echt niet kansloos. Regelmatig kent zo’n gevecht een ‘happy en fair end’. Dan moet Goliath alsnog zijn wonden likken en betalen. En David kan zichzelf recht in de spiegel aankijken omdat hij niet is gezwicht voor het grote geld en het machtsmisbruik.

Help David een handje
De wetgever zou de Davids van deze tijd wel wat meer mogen helpen. Bijvoorbeeld door niet te bezuinigen op de gefinancierde rechtsbijstand. En door te regelen dat Goliath, als die ten onrechte heeft geprobeerd David ‘kapot te procederen’, 100% van zijn kosten moet vergoeden.
Zo komt het recht van de sterkste toe aan diegene met het sterkste recht!
Steenbergen Advocaten

 

T: 0252 22 52 53
2215 TL  Voorhout